Toen de lijst met verbeterpunten voor mijn manuscript binnenkwam, heb ik hem eerst weggelegd. Mijn hele boek moest op de schop. En eerlijk? Ik heb een hekel aan dingen twee keer doen. Een paar weken keek ik er niet naar. Tot ik besefte: zonder verbeteringen, geen boek. Dus begon ik opnieuw. Pagina voor pagina. Hoofdstuk voor hoofdstuk. Het kostte me een half jaar om door het hele manuscript heen te werken. Soms wilde ik stoppen. Soms vroeg ik me af waar ik aan begonnen was. Maar ik zette door. Niet alleen kreeg mijn boek de kans die het verdiende, ik leerde ook meer dan ik ooit had kunnen bedenken. Kennis over schrijven die niemand mij meer afneemt en die ik mijn hele leven met me meedraag. Soms is succes geen kwestie van talent, maar van weigeren op te geven.