Een boek schrijven was spannend. Maar iemand vragen om mijn allereerste draft te lezen? Dat vond ik misschien nog wel enger. Met trillende handen verstuurde ik mijn manuscript. Daarna begonnen de slapeloze nachten. Zou ze het goed vinden? Zou ze na een paar pagina's afhaken? Zou ze überhaupt nog reageren? De weken werden maanden. Ik durfde niet te vragen hoe ver ze was. Hoe langer het duurde, hoe meer mijn vertrouwen verdween. Misschien was het zo slecht dat ze niet wist hoe ze het moest zeggen. Uiteindelijk trok ik de stoute schoenen aan en vroeg er toch naar. Haar antwoord verraste me. Ze had de eerste hoofdstukken gelezen, maar door privéomstandigheden was het erbij ingeschoten. En toen kwam mijn allereerste feedback. Ze was boos op mijn hoofdpersonage. Waar een ander misschien zou schrikken, voelde ik juist iets anders. Blijkbaar deed mijn verhaal iets. Blijkbaar riep het emoties op. Mijn personage liet haar niet onverschillig.
Wat nu?